| تبليغات | X |
 |
 |
|
| می خندم تا بغضم پنهان بماند |
|
این دل قبر آرزوهایی است که تقدس آب و آئینه و گلدان را یدک می کشد
لطفا" با وضو وارد شوید |
|
+ نوشته شده در
جمعه هشتم آبان 1388ساعت 0:13 توسط سعید رحیمی |
|
|
کاغذ دیواری های رنگ پریده قاب عکسهای خاک گرفته ته سیگارهای تلمبار شده کاغذ پاره های خط خطی شده فنجان های لب پریده قهوه ی سرد و حتی این گلدان شمعدانی خشک شده همه و همه فریاد می زنند که تو دیگر نیستی همه چیز را به همان شکل نگه داشته ام که مبادا خاطراتمان تحریف شوند من نه تنها از تو بلکه مطلقه از این شهرم و این مردم که هنوز با تمسخر به موهای پریشان و لباسهای مندرس و حتی سیگار لای انگشتانم می خندند و پشت سرم میگویند: دیوانه نمی دانند که نذر کردم تا تو برنگردی نه موهایم را شانه کنم نه لباسی نو بخرم و نه سیگار از لای انگشتانم جدا شود و همین طور دیوانه بمانم
|
|
+ نوشته شده در
جمعه هفدهم مهر 1388ساعت 20:0 توسط سعید رحیمی |
|
|
به نام سه تن : سرباز . ناموس . وطن |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه هشتم مرداد 1388ساعت 15:17 توسط سعید رحیمی |
|
|
در راه تمام پول هایم را
به گدایی دادم که برای مخارج درمان مادرش سنتور می زد و مدام می گفت : ((من گدا نیستم)) ولی من گدا هستم و یک ذره از هنرم را به چشمان تو نمی فروشم |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه هشتم دی 1387ساعت 12:43 توسط سعید رحیمی |
|
|
تقدیم به علی ذوالفقاری به خاطر (( لامپ های روشن ))
تقصیر ما نیست که انرژی دوران جوانیمان سرکوب می شود وزارت نیرو اعلام کرد : (( در مصرف انرژی صرفه جویی کنید و نگران قطع شدن برق نباشید ما لامپ شما را روشن می کنیم ))
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و نهم مهر 1387ساعت 16:2 توسط سعید رحیمی |
|
|
پدرم مثنوی خواند و دیوانه شد مادرم عینک زد و پیر شد و من زیر آفتاب سوختم و پوست مدرن شدم
در جلسه ای به من گفتند: تو شاعر نیستی احمق بعد ها فهمیدم احمق یعنی پشتکار ، تلاش، مطالعه، توسعه و ...و... و.... و از آن بعد ها به بعد بود که شاعر شدم
سیگار را ترک می کنم تا وقتی می گویم (( دوستت دارم)) دهانم بو ندهد
|
|
+ نوشته شده در
شنبه چهارم اسفند 1386ساعت 12:33 توسط سعید رحیمی |
|
|
((تقدیم به فرامرز قلیچ خانی برای نمایش سمفونی نان با تکنوازی درد))
از نو می نویسم سمفونی کهنه ی نان را و می نویسم مثل ابد گرسنه می خوابیم و تشنه بر می خیزیم یادت هست چه خون دل ها نوشیدیم؟ یادت هست پیاده بودیم و پا برهنه می شدیم؟ از درد گفتیم و درد شنیدیم سنگک خشکیده با چای دو شب مانده طعم آفتاب می داد در دیماه یخبندان خوردیم و شکر روی صحنه بزرگ شدیم بی هیچ ادعایی سقف ها شکستیم و این بار به یاد آن روزهای صمیمی برایت می نوازم سمفونی نان را با تکنوازی درد گوش کن ما هنوز رسولان دردیم
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه دوم بهمن 1386ساعت 19:49 توسط سعید رحیمی |
|
|
کاشکی می شد من باشم و تو باشی و ستاره جهنم...... ماهم باشه هیچ اشکالی نداره کسی نیاد گریه کنه ، بخنده هی در خلوتمون و باز بکنه ، ببنده فقط همین من باشم و تو باشی و ستاره جهنم.... ماهم باشه هیچ اشکالی نداره
|
|
+ نوشته شده در
جمعه هفتم دی 1386ساعت 20:9 توسط سعید رحیمی |
|
|
شاعران امروز و حقیقت بپذیریم در این عصر جدید همه چیز رنگ تازه به خود میگیرد شاعران کهنه با عبایی بر دوش و محاسن در دست زلفکان تا کمر و یک قلم و یک دفتر که همیشه در دست به جلوتر برویم شاعران تازه ترند موها کوتاه تر برخی با رنگ زمانه هم رنگ برخی هم در خود تاریخ ، یخ زده اند گاهی با ریش و محاسن هم اخت گاهی شش تیغ ، صور نورانی از خصوصیت بارز سیگار اکثرا" مشترکند در این کار تا به این دوره زمانه برسیم شاعران رنگ جماعت شده اند همه می خندند شاعران هم و همه می گریند شاعران هم و دوباره سیگار که عمومی شده در بین جماعت و لباس شاعر و غیر همه رنگ هم اند چاره ای نیست باید مثل این مردمکان بی چشم بی چشم شد می نویسم دو سه خط شعر که از عمق وجودم جاریست چه کسی باور کرد من خسته سالها می نوشتم و باز می نویسم تا مرگ چه کسی حتی حالا باورش هست که من من هم رنگ جماعت ، با صدایی خسته بی عبایی بر دوش ، بی محاسن ، بی ریش با همین رنگ که شاید رنگ غرب و از غرب زدگی می گوید می توانم ، شاعر باشم و حقیقت بپذیریم در این عصر جدید همه چیز رنگ تازه به خود می گیرد
|
|
+ نوشته شده در
جمعه بیست و سوم آذر 1386ساعت 23:44 توسط سعید رحیمی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
سعید رحیمی
1362/7/24 کرج شاعر , نویسنده , روزنامه نگار , آهنگساز , بازیگر و کارگردان تئاتر |
| نوشته های پیشین |
|
آبان 1388 مهر 1388 مرداد 1388 دی 1387 مهر 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 |
| پیوندها |
|
کلبه قدیمی (صابر قدیمی) پلنگینه پوش (امیر داداشی) اشکهای بی احترام (رضا منزوی) |
|
RSS
|
برای تو که با تو بودن را لحظه شماری می کنم